انتخاب فونتهای همخانوادهٔ هماهنگ برای تیتر و متن؛ همجایی هنر و ابزار. تفاوت کاربر معمولی و حرفهای، در دانستن همین نکتههای ریز است. سایت و پوستر فارسی با فونتهای ناهماهنگ، حس نوصنعتی میدهد؛ جفت درست، کیفیت بصری را نیمقیمت بالا میبرد. اینها را جایی جمع نکردهاید چون معمولاً در تجربههای واقعی پنهان میمانند.
نکتههایی که تجربه ساخته است
نکتهٔ 1
حداکثر دو فونت در پروژهٔ معمول
نکتهٔ 2
تیتر سنگین (Bold/Black) و متن سبک (Regular)
نکتهٔ 3
قد خطوط فارسی را نزدیک هم انتخاب کنید
نکتهٔ 4
در سایز واقعی (چاپ/موبایل) تست کنید
نکتهٔ 5
فونت وزیرمتن را برای متن بلند وب فراموش نکنید
یادآوری مهم: حداکثر دو فونت در پروژهٔ معمول
منابع کمکی این نکتهها
| منبع / ابزار | چه استفادهای؟ |
|---|---|
| Google Fonts (فیلتر فارسی) | منبع استاندارد وب |
| Fontpair/الهامها | الگوهای ترکیب امتحانشده |
| Typ.io | ترکیب با نمونهٔ واقعی |
| Modular Scale | مقیاس اندازهٔ علمی |
دامهای مسیر
- استفاده از چهار پنج فونت در یک صفحه
- فونت نمایشی برای متن بلند
- ترکیب بدون تست در محیط واقعی (کاغذ/موبایل)
پرسشهای رایج در این مسیر
چطور جفت مطمئن انتخاب کنم؟
یک خانواده با وزنهای مختلف، سادهترین راه مطمئن؛ برای کنتراست، دو خانوادهٔ همقد با شخصیت متفاوت.
فونت فارسی وب کافی است؟
وزیرمتن استاندارد است؛ برای تیترها میتوان از فونتهای نمایشی ایرانی با مجوز وب استفاده کرد.
شخصیت فونت چیست؟
هر فونت حسی میدهد (رسمی/دوستانه/مدرن)؛ شخصیتش باید با پیام برند همراستا باشد نه علیه آن.
حرف آخر
نکتهٔ اصلی این نوشته دربارهٔ ابزار ترکیب فونت ساده بود: کوچک شروع کنید، منظم ادامه بدهید و از تجربهٔ دیگران عبور کنید. این صفحه را نشانهگذاری کنید؛ فهرستها وقتی دوباره خوانده شوند، نیمی از ارزششان را برمیگردانند.
دیدگاهها
۰ دیدگاههنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.