وبسرور/پروکسی معکوس محبوب دنیا؛ سرو کردن استاتیک، SSL و روتکردن ترافیک به اپ شما. اگر حوصلهٔ راهنماهای بلند را ندارید، این نوشته برای شماست: یک مسیر ۱۵ دقیقهای از صفر تا اولین نتیجهٔ واقعی. اکثر سرورهای لینوکسی که ایرانیها با آن کار میکنند nginx دارند؛ فهم آن یعنی استقلال از ادمین سرور.
آمادهسازی (۲ دقیقه)
قبل از هر چیز اینها را آماده کنید:
- یک هدف کوچک و مشخص برای همین امروز
- منبع یا ابزار اصلی: PM2 را باز کنید
- یک یادداشت برای ثبت نکتهها
قدمهای اصلی (۱۰ دقیقه)
- فایل کانفیگ را با include های کوچک مرتب نگه دارید
- برای اپ Node/PHP، proxy_pass پشت nginx بگذارید
- فشردهسازی gzip و کش استاتیک را فعال کنید
- با nginx -t تست کنید قبل از reload
بعد از شروع چه کنیم؟ (۳ دقیقه)
- نتیجهٔ کوچک امروز را ثبت کنید
- یکی از نکتههای پیشرفته را برای فردا انتخاب کنید
- این صفحه را نشانهگذاری کنید
مسیر ادامهٔ راه
وقتی اولین نتیجه را گرفتید، سراغ اینها بروید:
- سرعت اتصال و محدودیت درخواست را برای امنیت تنظیم کنید
مراقب این اشتباهات باشید
- باز کردن پورت اپ مستقیم به اینترنت بدون پروکسی
- تغییر کانفیگ بدون تست و ریلود داغ
- لو رفتن فایلهای .env از طریق روت استاتیک اشتباه
پرسشهای شروع
آپاچی یا nginx؟
هر دو خوب؛ nginx در اتصالهای همزمان و استاتیک سبکتر است و استاندارد جدیدتر است.
SSL خودکار؟
بله؛ Certbot تمدید خودکار را هم تنظیم میکند.
چند سایت روی یک سرور؟
با server block ها و دامنههای مختلف، راحت.
حرف آخر
نکتهٔ اصلی این نوشته دربارهٔ نگینکس برای توسعهدهنده ساده بود: کوچک شروع کنید، منظم ادامه بدهید و از تجربهٔ دیگران عبور کنید. این صفحه را نشانهگذاری کنید؛ فهرستها وقتی دوباره خوانده شوند، نیمی از ارزششان را برمیگردانند.
دیدگاهها
۰ دیدگاههنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.