پرسش کوتاه انتهای جملهٔ خبری مثل «..., isn’t it?» برای گرفتن تأیید یا ابراز شک؛ با فعل کمکی همان جمله و برعکسشدن قطب مثبت و منفی. اگر حوصلهٔ راهنماهای بلند را ندارید، این نوشته برای شماست: یک مسیر ۱۵ دقیقهای از صفر تا اولین نتیجهٔ واقعی. در گفتگوی روزمره و چت، لحن دوستانه و طبیعیشدن مکالمهٔ شما به همین ذرههای کوچک وابسته است؛ بومیها مدام از آن استفاده میکنند.
آمادهسازی (۲ دقیقه)
قبل از هر چیز اینها را آماده کنید:
- یک هدف کوچک و مشخص برای همین امروز
- منبع یا ابزار اصلی: کتاب گرامر مورفی را باز کنید
- یک یادداشت برای ثبت نکتهها
قدمهای اصلی (۱۰ دقیقه)
- جملهٔ مثبت تگ منفی میگیرد و جملهٔ منفی تگ مثبت
- در تگ، از فعل کمکی خود جمله استفاده میشود
- «I am» تنها استثناست و تگ «aren’t I» میگیرد
- جملهٔ دعوت با «Let’s» تگ ثابت «shall we» دارد
بعد از شروع چه کنیم؟ (۳ دقیقه)
- نتیجهٔ کوچک امروز را ثبت کنید
- یکی از نکتههای پیشرفته را برای فردا انتخاب کنید
- این صفحه را نشانهگذاری کنید
مسیر ادامهٔ راه
وقتی اولین نتیجه را گرفتید، سراغ اینها بروید:
- آهنگ نزولی یعنی مطمئن هستید و صعودی یعنی واقعاً میپرسید
- در تگ همیشه ضمیر میآید نه اسم کامل
مراقب این اشتباهات باشید
- تکرار قطب مثبت پس از جملهٔ مثبت
- بهکاربردن اسم کامل بهجای ضمیر در تگ
- بیتوجهی به تفاوت معنایی آهنگ نزولی و صعودی
پرسشهای شروع
هدف اصلی این سؤالها چیست؟
گرفتن تأیید یا درگیرکردن مخاطب؛ با آهنگ نزولی از اطمینان خود خبر میدهید و با صعودی واقعاً پاسخ میخواهید.
جمله فعل کمکی ندارد، چه کنیم؟
از «do» یا «does» یا «did» همان زمان کمک میگیرید؛ مثل جملهای با فعل «sings» که تگش با «does» ساخته میشود.
چرا «aren’t I» عجیب ولی درست است؟
شکل منطقی «am not I» در انگلیسی وجود ندارد؛ زبان به شکل قراردادی «aren’t I» را برای پرکردن این جای خالی پذیرفته است.
جمعبندی
سؤالهای ضمیمه را وقتی درست به کار بگیرید، هم زمان میدهد و هم کیفیت. مسیر ساده بود: شروع کنید، اندازه بگیرید و اصلاح کنید. اگر همین امروز دو سه مورد از این فهرست را اجرا کنید، تفاوت را در هفتههای بعد خواهید دید.
دیدگاهها
۰ دیدگاههنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.