دو ابزار روایت عادتها و وضعیتهای گذشته که دیگر وجود ندارند؛ «used to» هم عمل و هم وضعیت میگیرد اما «would» فقط عمل تکرارشونده. اما دور و برش پر از باورهای غلط است؛ باورهایی که از دهانِ دهان میپیچند و کار را سختتر میکنند. تعریف خاطره و مقایسهٔ گذشته با حال، پرکاربردترین بافت گفتاری است؛ این دو ساختار روایت شما را از حالت ترجمهوار درمیآورند. در این صفحه، رایجترین آنها را یکییکی بررسی میکنیم.
چرا این باورهای غلط ساخته میشوند؟
ذهن ما به میانبر علاقه دارد؛ یک جملهٔ ساده و تکرارشونده، راحتتر از یک واقعیت پیچیده منتقل میشود. دو ابزار روایت عادتها و وضعیتهای گذشته که دیگر وجود ندارند؛ «used to» هم عمل و هم وضعیت میگیرد اما «would» فقط عمل تکرارشونده. — دقیقاً همین پیچیدگی است که دامن به تفسیرهای سادهانگارانه میدهد.
باورها و حقیقتها
باور 1: «بهکاربردن «would» برای وضعیت گذشته مثل محل زندگی»
حقیقت: «used to» برای عادت و وضعیت گذشتهای که تمام شده
چرا این باور رایج است؟ چون در یک نمونهٔ محدود دیده شده و تعمیم داده شده است؛ اما با شواهد گستردهتر، این تصویر کامل نیست.
باور 2: «املای «use to» در جملهٔ مثبت بهجای «used to»»
حقیقت: «would» فقط برای عمل ارادی و تکرارشوندهٔ گذشته است
چرا این باور رایج است؟ چون در یک نمونهٔ محدود دیده شده و تعمیم داده شده است؛ اما با شواهد گستردهتر، این تصویر کامل نیست.
باور 3: «اشتباهگرفتن «used to do» با «be used to doing»»
حقیقت: وضعیتهای گذشته مثل محل زندگی با «would» نمیآیند
چرا این باور رایج است؟ چون در یک نمونهٔ محدود دیده شده و تعمیم داده شده است؛ اما با شواهد گستردهتر، این تصویر کامل نیست.
چه چیزی به جای این باورها؟
- «used to» برای عادت و وضعیت گذشتهای که تمام شده
- «would» فقط برای عمل ارادی و تکرارشوندهٔ گذشته است
- وضعیتهای گذشته مثل محل زندگی با «would» نمیآیند
- شکل منفی و سؤالی آن با «didn’t use to» ساخته میشود
منابع معتبر برای فهم درست
| منبع / ابزار | چه استفادهای؟ |
|---|---|
| کتاب گرامر مورفی | تمرین تفکیک دو ساختار |
| بیبیسی لرنینگ انگلیش | درس خاطرهگویی با این ساختارها |
| انکی | کارت مثالهای متفاوت هر دو |
| یوتیوب | توضیح تفاوت با مثال داستانی |
پرسشهایی که از این باورها میماند
فرق این دو ساختار در چیست؟
«used to» هم عادت و هم وضعیت گذشته را میگیرد؛ «would» فقط عمل ارادی تکرارشونده را میگیرد و با وضعیتها به کار نمیآید.
«I am used to» یعنی چه؟
یعنی به چیزی عادت دارم و برایم عادی است؛ این ساختار با گراند ادامه مییابد و ربطی به روایت گذشته ندارد.
کدام در گفتار روزمره پرکاربردتر است؟
«used to»؛ چون هم عمل و هم وضعیت را پوشش میدهد. «would» بیشتر در روایت داستانی و بافت ادبی رنگ میگیرد.
جمعبندی
در این نوشته تلاش کردیم تصویری واقعبینانه و کاربردی از used to و would ارائه کنیم. قدم بعدی با شماست: یکی از نکتههای همین صفحه را انتخاب کنید و همین امروز اجرایش کنید.
دیدگاهها
۰ دیدگاههنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.