دو ابزار روایت عادتها و وضعیتهای گذشته که دیگر وجود ندارند؛ «used to» هم عمل و هم وضعیت میگیرد اما «would» فقط عمل تکرارشونده. تفاوت کاربر معمولی و حرفهای، در دانستن همین نکتههای ریز است. تعریف خاطره و مقایسهٔ گذشته با حال، پرکاربردترین بافت گفتاری است؛ این دو ساختار روایت شما را از حالت ترجمهوار درمیآورند. اینها را جایی جمع نکردهاید چون معمولاً در تجربههای واقعی پنهان میمانند.
نکتههایی که تجربه ساخته است
نکتهٔ 1
«used to» برای عادت و وضعیت گذشتهای که تمام شده
نکتهٔ 2
«would» فقط برای عمل ارادی و تکرارشوندهٔ گذشته است
نکتهٔ 3
وضعیتهای گذشته مثل محل زندگی با «would» نمیآیند
نکتهٔ 4
شکل منفی و سؤالی آن با «didn’t use to» ساخته میشود
نکتهٔ 5
برای روشنشدن معنا، صحنهٔ داستانی گذشته بسازید
نکتهٔ 6
«be used to» یعنی به چیزی عادت داشتن و جدا است
یادآوری مهم: شکل منفی و سؤالی آن با «didn’t use to» ساخته میشود
منابع کمکی این نکتهها
| منبع / ابزار | چه استفادهای؟ |
|---|---|
| کتاب گرامر مورفی | تمرین تفکیک دو ساختار |
| بیبیسی لرنینگ انگلیش | درس خاطرهگویی با این ساختارها |
| انکی | کارت مثالهای متفاوت هر دو |
| یوتیوب | توضیح تفاوت با مثال داستانی |
دامهای مسیر
- بهکاربردن «would» برای وضعیت گذشته مثل محل زندگی
- املای «use to» در جملهٔ مثبت بهجای «used to»
- اشتباهگرفتن «used to do» با «be used to doing»
پرسشهای رایج در این مسیر
فرق این دو ساختار در چیست؟
«used to» هم عادت و هم وضعیت گذشته را میگیرد؛ «would» فقط عمل ارادی تکرارشونده را میگیرد و با وضعیتها به کار نمیآید.
«I am used to» یعنی چه؟
یعنی به چیزی عادت دارم و برایم عادی است؛ این ساختار با گراند ادامه مییابد و ربطی به روایت گذشته ندارد.
کدام در گفتار روزمره پرکاربردتر است؟
«used to»؛ چون هم عمل و هم وضعیت را پوشش میدهد. «would» بیشتر در روایت داستانی و بافت ادبی رنگ میگیرد.
جمعبندی
used to و would را وقتی درست به کار بگیرید، هم زمان میدهد و هم کیفیت. مسیر ساده بود: شروع کنید، اندازه بگیرید و اصلاح کنید. اگر همین امروز دو سه مورد از این فهرست را اجرا کنید، تفاوت را در هفتههای بعد خواهید دید.
دیدگاهها
۰ دیدگاههنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.