دو ابزار روایت عادتها و وضعیتهای گذشته که دیگر وجود ندارند؛ «used to» هم عمل و هم وضعیت میگیرد اما «would» فقط عمل تکرارشونده. اگر حوصلهٔ راهنماهای بلند را ندارید، این نوشته برای شماست: یک مسیر ۱۵ دقیقهای از صفر تا اولین نتیجهٔ واقعی. تعریف خاطره و مقایسهٔ گذشته با حال، پرکاربردترین بافت گفتاری است؛ این دو ساختار روایت شما را از حالت ترجمهوار درمیآورند.
آمادهسازی (۲ دقیقه)
قبل از هر چیز اینها را آماده کنید:
- یک هدف کوچک و مشخص برای همین امروز
- منبع یا ابزار اصلی: کتاب گرامر مورفی را باز کنید
- یک یادداشت برای ثبت نکتهها
قدمهای اصلی (۱۰ دقیقه)
- «used to» برای عادت و وضعیت گذشتهای که تمام شده
- «would» فقط برای عمل ارادی و تکرارشوندهٔ گذشته است
- وضعیتهای گذشته مثل محل زندگی با «would» نمیآیند
- شکل منفی و سؤالی آن با «didn’t use to» ساخته میشود
بعد از شروع چه کنیم؟ (۳ دقیقه)
- نتیجهٔ کوچک امروز را ثبت کنید
- یکی از نکتههای پیشرفته را برای فردا انتخاب کنید
- این صفحه را نشانهگذاری کنید
مسیر ادامهٔ راه
وقتی اولین نتیجه را گرفتید، سراغ اینها بروید:
- برای روشنشدن معنا، صحنهٔ داستانی گذشته بسازید
- «be used to» یعنی به چیزی عادت داشتن و جدا است
مراقب این اشتباهات باشید
- بهکاربردن «would» برای وضعیت گذشته مثل محل زندگی
- املای «use to» در جملهٔ مثبت بهجای «used to»
- اشتباهگرفتن «used to do» با «be used to doing»
پرسشهای شروع
فرق این دو ساختار در چیست؟
«used to» هم عادت و هم وضعیت گذشته را میگیرد؛ «would» فقط عمل ارادی تکرارشونده را میگیرد و با وضعیتها به کار نمیآید.
«I am used to» یعنی چه؟
یعنی به چیزی عادت دارم و برایم عادی است؛ این ساختار با گراند ادامه مییابد و ربطی به روایت گذشته ندارد.
کدام در گفتار روزمره پرکاربردتر است؟
«used to»؛ چون هم عمل و هم وضعیت را پوشش میدهد. «would» بیشتر در روایت داستانی و بافت ادبی رنگ میگیرد.
جمعبندی
در این نوشته تلاش کردیم تصویری واقعبینانه و کاربردی از used to و would ارائه کنیم. قدم بعدی با شماست: یکی از نکتههای همین صفحه را انتخاب کنید و همین امروز اجرایش کنید.
دیدگاهها
۰ دیدگاههنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.