از سشن و کوکی تا JWT و ورود بدون رمز؛ شناساندن کاربر به سیستم، پرمخاطرهترین بخش هر اپ است. اگر حوصلهٔ راهنماهای بلند را ندارید، این نوشته برای شماست: یک مسیر ۱۵ دقیقهای از صفر تا اولین نتیجهٔ واقعی. اطلاعات کاربران ایرانی در دهها سایت کوچک ذخیره است و اکثر نشتها از همین درِ ورود ناامن رخ میدهد.
آمادهسازی (۲ دقیقه)
قبل از هر چیز اینها را آماده کنید:
- یک هدف کوچک و مشخص برای همین امروز
- منبع یا ابزار اصلی: Keycloak را باز کنید
- یک یادداشت برای ثبت نکتهها
قدمهای اصلی (۱۰ دقیقه)
- رمزها را با الگوریتمهای مخصوص رمز (bcrypt/argon2) هش کنید، نه SHA ساده
- کوکی نشست را httpOnly و Secure بگذارید
- برای هر تغییر حساس (رمز/ایمیل)، دوباره رمز بگیرید
- محدودسازی نرخ ورود را از روز اول بگذارید
بعد از شروع چه کنیم؟ (۳ دقیقه)
- نتیجهٔ کوچک امروز را ثبت کنید
- یکی از نکتههای پیشرفته را برای فردا انتخاب کنید
- این صفحه را نشانهگذاری کنید
مسیر ادامهٔ راه
وقتی اولین نتیجه را گرفتید، سراغ اینها بروید:
- ریست رمز را مثل یک در ورودی جدی امن کنید؛ توکن کوتاهعمر و یکبارمصرف
مراقب این اشتباهات باشید
- نگهداشتن رمز متنآشکار یا قابلبرگشت
- توکنهای ابدی بدون انقضا
- پیام خطای واحد «رمز یا نام کاربری اشتباه» که وجود حساب را لو میدهد (خبر خوب: این یکی درست است، ادامه دهید!)
پرسشهای شروع
JWT یا سشن؟
برای اپهای کلاسیک، سشن سادهتر و قابل ابطال است؛ JWT برای APIهای بدون حالت و سرویسبهسرویس.
ورود با پیامک امن است؟
با محدودسازی نرخ و شمارهٔ ثابت، قابل قبول؛ بدون سقف ارسال، درگاه کلاهبرداری است.
بیرمز (passkey) چیست؟
آیندهٔ ورود بدون رمز با اثر انگشت/وجه؛ پشتیبانی مرورگرها هر سال کاملتر میشود.
حرف آخر
نکتهٔ اصلی این نوشته دربارهٔ احراز هویت در وب ساده بود: کوچک شروع کنید، منظم ادامه بدهید و از تجربهٔ دیگران عبور کنید. این صفحه را نشانهگذاری کنید؛ فهرستها وقتی دوباره خوانده شوند، نیمی از ارزششان را برمیگردانند.
دیدگاهها
۰ دیدگاههنوز دیدگاهی ثبت نشده؛ اولین نفر باشید.